از طرف دوشیزه شین به یک بازی وبلاگی دعوت شدم. هر چی دارم فکر می کنم می بینم خاطره مرگبار نداشتم یعنی حتی به مرگباری خوردن غذای سلف دانشگاه

:دی

ولی یه نکته اینه که خب ما آدما چه قدر حاظر به ریسک هستیم؟ یا حتی پدر مادر هامون چه قدر حاظر که یه بچه ریسک پذیر داشته باشن! من که خیلی زندگی صاف و ساده و بدون هیجان از لحاظ جسمانی و اینا دارم یعنی به الکل کار غیر روتینی انجام نمی دم . توی کارهای روتین هم که خدا رو شکر مشکلی پیش نیامده! خب همینِ دیگه! :دی